Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

+Κυριακή Ε΄ Λουκά (Λουκ. 16,19-31) «24. κα ατς φωνήσας επε· πάτερ βραάμ, λέησόν με κα πέμψον Λάζαρον να βάψ τ κρον το δακτύλου ατο δατος κα καταψύξ τν γλσσάν μου, τι δυνμαι ν τ φλογ ταύτῃ».

ΑΙΩΝΙΑ ΚΟΛΑΣΙ[Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου (Ματθ. 22,2-14), 13. «τότε επεν βασιλες τος διακόνοις· δήσαντες ατο πόδας κα χερας ρατε ατν κα κβάλετε ες τ σκότος τ ξώτερον· κε σται κλαυθμς κα βρυγμς τν δόντων». ]

Είναι αξιοπαρατήρητο ότι ενω ο Χριστός είναι Θεός και είναι Αγάπη, όμως, ομιλει και για Κόλασι και μάλιστα αιώνιο.
Για να ρίξουμε πρώτα μία ματιά για το τι πιστεύουν οι εκτός Εκκλησίας άνθρωποι για την Κόλασι:
Οι υλιστές πιστεύουν ότι υπάρχει μόνο η ύλη, επομένως μετά θάνατον ο άνθρωπος γίνεται άτομα, ηλεκτρόνια και πρωτόνια και ενώνεται με το υλικό Σύμπαν. Επομένως, αφου ο «Παράδεισός» τους είναι μόνο αυτός ο κόσμος, είναι ικανοποιημένοι που μετά θάνατον θα γίνουν ένα με τον υλικό κόσμο.
Οι ειδωλολάτρες όλων των εποχων είναι αισιόδοξοι: αφου η ψυχή είναι αθάνατη φύσει κι αφου υπάρχει η μετενσωμάτωσι, το πολύ πολύ να ταλαιπωρηθουν για λίγο ή για πολύ στον Άδη (ή όπως αλλιως τον λένε στις διάφορες παραλλαγές) και μετά τους περιμένει η ένωσις με την απρόσωπη θεότητα («Μπράχμαν» ή όπως αλλιως το αποκαλουν). Γι΄αυτό και ο Σωκράτης δεν φοβόταν τον θάνατο. Σου λέει: «θα πεθάνω, θα γίνη μετενσωμάτωσις (ή επειδή ειμαι φιλόσοφος μπορει και να την αποφύγω) και αργά ή γρήγορα θα απαλλαγω τελείως από το κακό σωμα και θα ενωθω με την ψυχή του Σύμπαντος, την απρόσωπη θεότητα. Άρα, για τους ειδωλολάτρες όλων των εποχων υπάρχει μόνο «Παράδεισος» με την έννοια της ενώσεως με την απρόσωπη δύναμι του Σύμπαντος.
Για τους Μουσουλμάνους και τους Εβραίους δεν υπάρχει περίπτωσι κάποιος δικός τους να βρεθη εκτός του Παραδείσου τους, όσο κακός και αν είναι. Κάτι θα κάνει ο καλός Θεός και θα τους βολέψη όλους τους δικούς τους.
Μείναμε εμεις οι Χριστιανοί. Οι Προτεστάντες λένε πως άπαξ και γνωρίσει κάποιος τον Χριστό και τον ομολογήσει, εξασφάλισε και μία θέσι στον Παράδεισο. Οι Παπικοί έχουν το Καθαρτήριο Πυρ με το οποιο ξεπλένονται όλες οι αμαρτίες, οπότε όλοι οι Παπικοί θα πανε στον Παράδεισο. Κάτι ανάλογο έχουν και όλοι οι υπόλοιποι αιρετικοί μέσα στον χωρο του Χριστιανισμου ή των παρυφων του π.χ. Μορμόνοι, Γιαχωβαδες, Αντβεντιστές κλπ.
Τι λέει, όμως, η Εκκλησία για την Κόλασι; Μας λέει πως όταν ο άνθρωπος πεθαίνει η ψυχή του μεταβαίνει στην μέση κατάστασι και περιμένει την Β΄Παρουσία του Κυρίου, οπότε και θα γίνη η τελική κατάταξι του καθενός, Παράδεισος ή Κόλασι.
Με τα Μνημόσυνα, τις προσευχές και τις ελεημοσύνες που κάνουν οι ζωντες υπέρ των κεκοιμημένων μπορει ο Θεός κάποιον που προορίζεται για την Κόλασι, με βάσι τις πράξεις του όταν ηταν ζωντανός, να τον βάλη στη θέσι που πάει για τον Παράδεισο, αν βέβαια είναι σε οριακή κατάστασι, εάν το επιτρέπουν και οι πράξεις του. Μόνο ένα μικρό ποσοστό, οι αμετανόητοι, θα πάη στην αιώνια Κόλασι, όπως π.χ. ένας στους δώδεκα ηταν ο Ιούδας.
Ο Χριστός, λοιπόν, μας ομιλει για Κόλασι και πρέπει να πάρουμε την ζωή μας στα σοβαρά. Δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από τον υλισμό, τον ινδουισμό και τις άλλες θρησκειες και να επαναπαυόμαστε. Ούτε από το γεγονός ότι μόνο ο Ιουδας πηγε στη Κόλασι από τους δώδεκα Μαθητές. Πρέπει να ζουμε έτσι ώστε να έχουμε πάντοτε μπροστά μας τον Χριστό ώστε να μην κάνουμε αμαρτίες (ή αν κάνουμε να μετανοουμε) και να σκεφτόμαστε ότι «αφου μια ζωή θα ζουμε συνέχεια με τον Χριστό, γιατί να μην χαιρόμαστε με την παρουσία Του;».
Ο Παράδεισος και η Κόλασι θα είναι μαζί. Η διαφορά θα είναι ότι άλλοι θα βλέπουν τον Χριστό και θα χαίρονται και άλλοι θα τον βλέπουν και θα καίγονται. Μήπως το ίδιο δεν συμβαίνει και τώρα; Άλλοι πηγαίνουν στην Εκκλησία και χαίρονται και άλλοι ζουν κτηνώδη βίο και όταν συναντήσουν δυσκολίες «δεν έχουν μουτρα» να πανε και να ζητήσουν συγγνώμη από τον Θεό και βοήθεια, με αποτέλεσμα να χειροτερεύη η κατάστασί τους. Μερικοί ψάχνουν βοήθεια στον Σατανα, στα Μέντιουμ, στις χαρτορίχτρες, στα μάγια, στα ωροσκόπια. Άλλοι το ρίχνουν στις ηδονές με αποτέλεσμα οι οδύνες να αυξάνονται και ο φαυλος κύκλος να μην έχει τελειωμό και ο θάνατος να φαίνεται ως η μόνη λυσι για το δραμα τους.
Αλλά εμεις είμαστε μέλη του Σώματος του Χριστου, της Εκκλησίας και η Εκκλησία μας βοηθα και εδώ να περναμε καλά και να κληρονομουμε και την αιώνιο ζωή, τον Παράδεισο, την ζωή μαζί με τον Χριστό. Ας μην αφήνουμε τον χρόνο να κυλα ανεκμετάλλευτος. Ας μπουμε στον δρόμο της αγιότητος ώστε να περάσουμε χωρίς εξετάσεις μετά θάνατον στον Παράδεισο, αφου η Εκκλησία είναι ο Παράδεισος επί της Γης.

Ο καλλίτερος τρόπος να αποφύγουμε την αιώνιο Κόλασι, για την οποια ομιλει ο Κύριος ημων Ιησους Χριστός, είναι να ζουμε από τώρα στον Παράδεισο και ο Παράδεισος είναι ο Χριστός, «ον παιδες ευλογειτε, ιερεις ανυμνειτε, λαός υπερυψουτε εις πάντας τους αιωνας».

Δεν υπάρχουν σχόλια: